Als je dit plaatje ziet heb je iets van op deze manier wordt het wel avond. Dat vond Shazi ook, want de zonsondergang was het laatste deel van de trip. Blijkbaar was dit de spot, want de houseboats lagen links en rechts aangemeerd of voor anker. Het heilige moment in de toeristenmis was aangebroken en cliché of niet, het was een mooie plek, daar ergens op dat kanaal, in dat stille moment van die bizarre dag. Zoals we daar naar die kleuren zaten te kijken midden op dat brede kanaal ontstond een moment van verbroedering. Dwars door alle culturele verschillen heen een moment waarop de absurditeit van die dag van je afglijdt in een toeristische zonsondergang en je hem tevreden ziet zijn dat hij z'n trip tot een einde gaat brengen ondanks de bijna permanent voortdurende motorstoringen waarmee we te kampen hadden.
Maar dan komt altijd die andere kant van reizen. Je gaat gewoon weer verder. Verbroedering is leuk, maar altijd is er dat stemmetje dat aangeeft dat het benauwd wordt. Ik zou wat dat betreft geen goede antropoloog zijn. Too long, too close met het hele spel van ingewikkelde plichtplegingen. Eerst nog een CHAI, want het was een goede ontmoeting. Daar houden we het maar bij. Hoewel, altijd worden op die momenten adressen uitgewisseld als actie voor het niets.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten