De filosoof was een andere christelijke vriend waar we langs gingen. Hij woonde samen met z’n zoon en beheerde een viskwekerij. Bij hem zouden we een stop maken en coconut gaan drinken. Daarvoor moest ik mee naar binnen en onmiddellijk ging hij in op het geloof. Waarom gingen wij steeds minder naar de kerk? Intussen hakte hij vol overgave in op de top van de kokosnoot. Het huis was van binnen donker (of het contrast met het buitenlicht was zo sterk dat ik het als erg donker ervoer) en ik voelde me ietwat onbehaaglijk. Weer ging het over het geloof? Wat hadden al die christenen daar toch mee? Zij begonnen er steeds weer over. Ik dronk snel de noot leeg, zodat we weer naar buiten konden. Met een breed gebaar wees hij naar twee stukken ondergelopen land en zei dat dit de fishponds waren. Hij ging me voor in een wandeling om de vijvers heen. Het verhaal over religie ging door, maar ik kon het niet meer volgen. Shazi maakte gebaren dat we moesten vertrekken, anders zouden we niet voor donker terug zijn. De snaar en touw van de starter waren kapot. Hij moest ergens onderdelen gaan regelen. Hij keek me bijna smekend aan, na deze mededeling. “No problem Shazi”, ik had medelijden met hem.
1 opmerking:
Hi Hans,
Gefeliciteerd met je verjaardag. En met de redecoratie van je blog. Ziet er stukken beter uit, de feuilleton vorm met de grotere foto's. Alles is beter leesbaar, meer zichtbaar, kortom, meer uitnodigend. Goed ook dat reizen er nu op centraal staat. Ben benieuwd naar het vervolg.
Ben je nog op reis geweest via de links op je blog? Laat er eens een reactie achter om te laten weten wat je daar aangetroffen hebt. ik probeer de boel i.e.g. vice versa aan elkaar te linken. Nu je blog nog over de gemeente en dan staan we op 4. Niet slecht in 3 weken tijd.
Een reactie posten